Over ons

Historiek

Sociale werkplaatsen zijn ontstaan vanuit de welzijnssector, diverse hulpverleningsinstanties, de socio-culturele sector,… Mensen die bij deze organisaties aanklopten raakten omwille van hun specifieke problematiek (drankprobleem, echtscheiding, dakloos, analfabetisme,…) moeilijk aan een job. In de zoektocht naar een zinvolle dagbesteding werden allerlei projecten uit de grond gestampt die werk verschaften aan deze groep van mensen. Zo zijn de eerste sociale werkplaatsen ontstaan.

Bij aanvang was er geen structurele financiering voorzien voor sociale werkplaatsen. Deze projecten hadden dan ook alle moeite zich in te passen binnen bestaande regelgevingen en subsidiesystemen.

Een aantal werkplaatsen namen contact op met elkaar en richtten het Samenwerkingsverband Sociale Tewerkstelling op. SST kreeg bij haar oprichting op 3 maart 1988 dan ook de belangrijke taak te zoeken naar een structurele subsidiëring op maat van de sociale werkplaatsen.

In 1994 werkte de Vlaamse regering een experimentele regelgeving uit, wat in 1998 leidde tot het decreet op de sociale werkplaatsen.

De werknemers van sociale werkplaatsen werden tewerkgesteld met een contract van onbepaalde duur en kregen het minimumloon uitbetaald. Dit impliceert dat de sector geconfronteerd werd met sociale inspectie en regelgeving. SST kreeg een opdracht bij en nam het werkgeverschap op voor deze sector binnen het Paritair Comité 327.

Onder druk van de regelgeving heeft zich in het werkveld een herstructurering doorgezet en is een nieuwe werkvorm ontstaan. Mensen, eerder tewerkgesteld in een sociale werkplaats pasten niet in de doelgroepomschrijving, anderen hebben een te laag rendement waardoor zelfs een job in de sociale werkplaats niet haalbaar is. Zij worden opgevangen in ‘arbeidszorgprojecten’. SST ijvert ook hier voor een degelijke uitbouw van de werkvorm en een structurele financiering.